Kendi evimde, acele etmeden, önce sohbet edip birbirimizi tanımayı tercih ediyorum; bu yüzden uzun bir günün yorgunluğuyla Dolmabahçe sırtlarından Ulus’a inen yollarda, Akaretler’in loş ışıklarında, burnuma dolan tatlı-misket kokusuyla birlikte misafirimi ağırlarım.

Balık etli vücudumun her kıvrımıyla, sıcak tenimin verdiği konforu ve derin bir nefesin rahatlatıcılığını sunarken, saatler hiç fark ettirmeden akıp gider; sonunda kapıdan çıkarken dudaklarında hâlâ o kokunun izi kalır.